Kitap Yorumu: Satranç

    Stefan Zweig’ın okuduğum ikinci kitabı oldu Satranç. Bir Çöküşün Öyküsü gibi hemencecik bitiverdi ama yine üzerimde etkisini bıraktı. Yazarın kitapları için seçtiği temalar karamsar ve dili akıcı, yani tam sevdiğim gibi! Satranç ’da öyleydi. Bu kitabı okuduktan sonra artık eminim, her Stefan Zweig kitabı okuma listeme eklenecek ve okunulacak.

    Anlatılmaz, okunur ama kitabın konusuna biraz değineceğim. İlk başta Czentovic diye bir karakter tanıştırıyor yazar bize. Çocukken önce zihinsel özürlü olduğu düşünülen çok az konuşan biriyken, şans eseri satranç oyununda bir deha olduğu anlaşılıyor. Karşısına çıkan rakipleri tek tek yenerek dünya satranç şampiyonu olmayı başarıyor. Aslında bu hikayede sempati duyulacak biriyken, kazandığı ün onu açgözlü ve küstah birine dönüştürüyor. Kitabın anlatıcısıyla beraber bir satranç oyunu oynadığı anda kitabın ortasında hikayeye başka bir başrol karakter ekleniyor, Dr. B. Hitler döneminde Naziler tarafından psikolojik işkenceye uğramış ama kibar ve nazik biri. Onu hikayeye katan unsur hapis kaldığı dönemde kendini oyalamak için bin bir zorlukla öğrendiği ve bir noktada delirmesine de yol açan satranç oyunu oldu. Tahmin edileceği gibi kitabın sonu da bu iki karakterin satranç oynamasıyla sonlanıyor.

Kitap Yorumu: Erteleme Sanatı

    Savaş Sanatı’nı okuduktan sonra kendimi daha çok ilgilendiren Erteleme Sanatı’nı okumuş bulunuyorum! Bu kitabı özellikle seçtim çünkü ben de bir ertelemeciyim (procrastinator). (◕ ˬ ◕✿) Bir işi yumurtalar kapıya dayanmadan asla yapmam, yapamam. Sanki beynimde beni engelleyen bir bariyer var ve bundan kurtulamıyorum da. Şahsi erteleme rekorum 11 ay, o yapmam gereken iş hala beni bekliyor. Ama biri bana sürekli hatırlatmazsa veya kapıma dayanıp zorlamazsa, sanırım o iş ertelenmeye devam edecek… Sözün kısası bu incelemeyi bir ertelemeci olarak yapacağım!

    Erteleme Sanatı bir kişisel gelişim kitabı. Önceki yazılarımı okuduysanız bu türden hazzetmediğimi biliyorsunuz ama bu kitaptan keyif aldım. Bunu yazarın mizahi üslubuna bağlıyorum. Kitapta genel bir bilgi akışı yok, daha çok yazar kendi deneyimlerini aktarıyor ve bu da kitabı akıcı kılıyor. Kitabın genel amacı sizin erteleme huyunuzdan vazgeçirmekte değil, size yalnız olmadığınızı ve erteleme huyunuzun size kötü hissettirmesinin gerekli olmadığını göstermek.

Kitap Yorumu: Savaş Sanatı

    Bu kitabı okumak istememin nedeni çok sevdiğim bir şarkıcı olan Grimes'ın çok sevdiğim bir şarkısının klibinde yer almasıydı. Ama şu an kitabı görmek için klibi izlerseniz, yayınevi telif hakları dolayısıyla sansürlenmesini istemiş. Çok estetik bir klibi sansürle bozmuşlar, ama konudan alakasız olarak şarkıyı dinlemenizi tavsiye ederim!

    Savaş Sanatı’na gelirsek, komutan ve düşünür olan Sun Zi’nin insanlık tarihinin en eski strateji eseri olarak biliniyor. Çin beyliğinden olan komutanın hayatı hakkında pek bir şey bilinmiyor ama MÖ 6. yüzyılda yaşadığı düşünülüyor. 13 bölümden oluşan kitap tam anlamıyla yazarın kendi deneyiminden kaleme aldığı savaş stratejileri üstüne yazılmış.

Kitap Yorumu: Ben, Kirke

 

    Okuduğum kitaplar arasında en sevdiklerimden biri olan Achilles’in Şarkısı’nın yazarı Madeline Miller’ın diğer bir Yunan mitolojisi olan kitabını okumak istedim. Hayal kırıklığına uğramadım, yazarın okuduğum ilk romanı kadar olmasa da Kirke de çok akıcıydı ve severek okudum. Bu noktadan sonra Madeline Miller ne yazarsa, çıktığı gibi alır ve en kısa zamanda okurum.

    Ben Kirke, titan olan Güneş Helios’un bir su perisinden olan kızı Kirke’nin bütün hayatını anlatıyor. Doğumundan başlayarak, dışlanmış bir çocukken güçlü bir kadına dönüşüp kendi ayakları üstünde durmasının hikayesi. Helios’un unutulmuş kızıyken, korkulan ve saygı duyulan Aiaie’nin cadısı olmasının hikayesi.

Kitap Yorumu: İkigai

    Karantina günlerinde kendimi bulutlarımdan arındırmak için kitaplığımda uzun süredir duran İkigai’yi okumaya karar verdim. Bendeki kopyasının İngilizce olmasının sebebi, kitabı satın aldığımda çevirisinin henüz yayımlanmamasıydı. Okumaya karar vermemdeki en büyük sebeplerden biri başlıkta paylaştığım söz oldu. Sanırım sihirli bir şekilde hayat amacımı bulmama yardım etmesini bekliyordum.

    İkigai kelimesi Japonca bir kelime ve anlamı için hayattaki amacımız diyebiliriz. Kitap bir kişisel-gelişim kitabı, yazarlar Japonya gezilerinin ardından hem anılarını hem de Japon kültürü hakkında bazı bilgileri aktarmışlar. Kitap genel olarak Okinawa adasının nasıl dünyanın en yaşlı insanlarını barındırdığı ve bu insanların sırlarının ne olabileceği üstünde duruyor.

Kitap Alışverişi: Bol Bol Klasik

 

    Eğer beni instagram hesabımdan takip ediyorsanız sık sık kitap alışverişi yaptığımı görürsünüz. Bu hafta farklı bir yazı yazmamım sebebi, kitap satın almanın hayatımda en az kitap okumak kadar yeri olması. Eğer sizin de böyle bir alışkanlığınız varsa belki haberinizin olmadığı ‘tsundoku’ sendromundan bahsedeceğim hem de şu sıralar nasıl kitaplar aldığımla beraber en son ki alışveriş deneyimimi paylaşacağım.

    Tsundoku kelimesi Japonca’dan gelmektedir. Anladığım kadarıyla çevirisi, okuyabileceğinden daha çok kitap istifleme sendromudur. Hatta Çin, Kore ve Japonya’da psikolojik bir hastalık olarak sayılıyormuş. Böyle bir hastalıktan benim de son zamanlarda haberim oldu, çünkü gerçekten de çok fazla kitap satın aldığımı fark ettim ve araştırma gereği duydum. Eğer siz de kendinizden şüphelendiyseniz bulduğum belirtilerini paylaşmak isterim:

Kitap Yorumu: Bir Çöküşün Öyküsü

 

    Bir öğleden sonrası tek oturuşta bitirdiğim bir kitap oldu, Bir Çöküşün Öyküsü. Sadece 48 sayfadan oluşmasına rağmen sizi tamamen bünyesine alan ve merakla devam etmenize yol açan bir kitap…

    Madam de Prie, Paris’te gösterişli bir saray hayatı süren soylu bir kadın. Kitap, kralın Madam’a sarayı terk etme emrini vermesiyle hızlı bir şekilde başlıyor. Bu emirle birlikte okuyucu olarak, Madam kırsal bölgedeki malikanesine giderken bizde onun psikolojik evrelerine çok yakından şahit olmaya başlıyoruz.

Kitap Yorumu: Fahrenheit 451

 

    Bilimkurgu edebiyatından distopya romanlarını okumaktan her zaman büyük keyif almışımdır. Fahrenheit 451 de distopyanın kült kitaplarından biri olarak geçer. Cesur Yeni Dünya ve 1984’ten sonra bu kitabı da okuma fırsatını sonunda buldum. Ama sanırım 1984 beklentilerimi çok yükseklere çıkarmış olacak ki kitapta aradığımı tam bulamadım.

    Fahrenheit 451 kağıdın yanma derecesidir. Bu distopyada, yani karamsar gelecekte, artık yanmayan evler inşa edildiğinden itfaiyecilerin görevi olan söndürmek tamamen değişmiş ve kitapları yakmak haline gelmiş. Kitabın itfaiyeci olan başrol karakteri Guy Montag kitap boyunca bir hayatını sorgulama sürecinden geçiyor.

Seri Yorumu: Bridgerton

     Bu hafta yeni okuduğum bir kitabın yorumunu yapmaktansa, benim için değerli olan önceden okuduğum kitapların ve Netflix’de yayımlanan dizisinin yorumunu yapmak istiyorum. (◠‿◠✿) Julia Quinn’in bu kitaplarının, birinci kitap hariç, hepsinin ilk baskısına sahibim. 14 yaşındayken merak ettiğim ve keyifle okuduğum, benim için nostaljik sayılabilecek bu seriyi dizisiyle beraber tekrar anmak istedim!

    İngiltere’nin 1800’lerinde geçen bu tarihi aşk serisi, Violet Bridgerton’ın isimlerini alfabetik sıraya göre verdiği sekiz çocuğunu ve onların sırayla nasıl eşlerini bulup evlendiğini anlatıyor. Evlenme sıralarına göre serinin sırası şöyle:

⋄ Yüreğe Söz Geçmiyor : Daphne
⋄ En Çok Beni Sev : Anthony
⋄ Son Söz Aşkın : Benedict
⋄ Rüyalar Gerçek Olsa : Collin
⋄ Sonsuz Sevgilerimle : Eloise
⋄ Sana Muhtacım : Francesca
⋄ Öpüşünde Saklı : Hyacinth
⋄ Biz Evleniyoruz : Gregory

Kitap Yorumu: Kendine Ait Bir Oda

    Bu yazıyı yazmak için önce kendime yazı haritası oluşturdum ve Kendine Ait Bir Oda’yı sanki bir ders kitabı gibi inceledim. Söylemeliyim ki, benim bu yazıyı Virginia Woolf’un yazdığı gibi derli toplu yazmamın imkanı yok. Ama, Virginia Woolf’u anladığım kadarıyla sizlerle paylaşmak istiyorum.

    Kitap 1928’de yazılmış ama ben bugün, 2021’de sanki biri benim düşüncelerimi çok daha becerikli bir şekilde eleyip, yazı diline dökmüş gibi hissettim. Virginia Woolf, kendinden ‘kadın ve kurmaca’ hakkında bir üniversitede konuşma vermesinin istenmesi üzerine bu konu üstünde cevaplar aramaya başlıyor. 1600’lerin başından başlayarak kadının edebiyattaki yerini tartışıyor ve birtakım sonuçlara varıyor. Yazı ilerledikçe dikkatimi çeken bazı noktalara değineceğim.

Kitap Yorumu: Dorian Gray’in Portresi

    Dorian Gray’in Portresi, Oscar Wilde’ın ilk ve tek romanı. Bu kitabı çevresindekilerin ona ‘roman yazamazsın’ iddiasında bulunmalarıyla yazmaya başlamış. Peki bu roman ne hakkında?

    Roman Dorian Gray, Ressam Basil ve Lord Henry etrafında dönüyor ve 1800lerin İngiltere’sinde geçiyor. Kitabın ilk sayfalarından Basil’in Dorian’a karşı hayranlık duyduğu ve hatta aşık olduğu anlaşılıyor bence. Dorian’ın portresini çizerken, onu arkadaşı Lord Henry ile tanıştırıyor. Lord Henry, karşımıza çok alaycı ve insanlığı küçümseyen bir tavırla çıkıyor, tabir yerinde olursa hayatın hilesini çözmüş ve bunun zevkten geçtiğine inanıyor. Genç ve toy olan Dorian, Lord Henry’nin söz oyunlarından ve sıradışı fikirlerinden etkileniyor ve bu daha sonra Lord Henry’nin, dostluk başlığı altında onun beynini yıkamasıyla devam ediyor. Burda şahsi notum; Basil’in en iyi, o meşhur portresini çizerken, Dorian’ın en güzel ifadesini Lord Henry’e merakla bakarken yakalaması bence kitabın gidişatı için fikir veriyor. Sembolik olarak, her şeye sebep olan bu portrenin böyle bir ayrıntıyla yazılması hoşuma giden detaylardan oldu.